summum bonum
summum bonum
Definition
sum·mum bo·num (so̵om′əm bō′nəm)
noun
the highest, or supreme, good
Etymology: L
Browse dictionary entries near summum bonum
- summons
- summoned
- summon up
- summon
- summitry
- summiteer
- summit
- summery
- summerwood
- summertime
- summum bonum (Latin)
- Sumner
- sumo
- sumo (wrestling)
- sump
- sump pump
- sumpter
- sumptuary
- sumptuous
- Sumter
