immane Definition
im·mane (i mān′)
adjective
- huge; immense
- cruel or brutal
Etymology: L immanis < in-, not + manus, good < IE base *ma-, good > OIr maith, good
immane Usage Examples
Noun used with modifier
- saxum: Nisi pecuniam omnem mihi dabis, ad caput tuum saxum immane mittam: I have a catapult.
- tuum: Nisi pecuniam omnem mihi dabis, ad caput tuum saxum immane mittam: I have a catapult.
- caput: Nisi pecuniam omnem mihi dabis, ad caput tuum saxum immane mittam: I have a catapult.
Browse dictionary entries near immane
- ‹ Immaculate Conception
- ‹ immaculate
- ‹ imitator
- ‹ imitative
- ‹ imitation
- ‹ imitating
- ‹ imitated
- ‹ imitate
- ‹ imit.
- ‹ imipramine
- immanent ›
- immanentism ›
- Immanuel ›
- immaterial ›
- immaterialism ›
- immaterialize ›
- immature ›
- immaturity ›
- immeasurable ›
- immediacy ›

